Jarenlang zag kerst er voor mij min of meer hetzelfde uit. Natuurlijk veranderde er ieder jaar wel iets, maar de grote lijnen stonden vast. Om te beginnen: Kerst is voor mij meer dan 2 dagen in december. Het is een heel seizoen. En er waren gedurende het kerstseizoen altijd vaste momenten. We hadden als stel in de aanloop naar Kerst tradities, ook met andere mensen samen. Kerstavond vierden Robert en ik altijd met z’n tweetjes. Met een traditie die in de loop der jaren ontstond.
We kochten 24 cadeautjes voor elkaar. Een beetje als een adventskalender, alleen pakten we alle cadeaus op 24 december uit. Heel eerlijk: ik ben heel verdrietig dat die traditie nu verdwijnt. En tijdens de kerstdagen gingen we natuurlijk samen naar familie. Zonder dat ik daar bewust over nadacht, wist ik ieder jaar ongeveer hoe mijn kerst eruit zou zien. En dit jaar is voor het eerst alles anders…
Single Bells… en toen was ik alleen
Robert en ik zijn uit elkaar. Gescheiden. Ik ben – na meer dan 16 jaar – ineens helemaal alleen. En iedereen die ooit single is geworden na een lange relatie weet: die eerste feestdagen worden moeilijk. Er liggen straks geen cadeaus onder mijn kerstboom, tenzij ik ze zelf koop en inpak. In mijn familie doen we niet aan kerstcadeaus, dus in principe heb ik ook niemand voor wie ik kerstinkopen hóef te doen. Ik ga niet meer automatisch als ‘onderdeel van een stel’ naar familie. En sommige tradities die jarenlang bij kerst hoorden, zoals samen een kerstreisje maken, kunnen simpelweg niet meer in dezelfde vorm bestaan.
Kerst blijft gewoon van mij
Als ik er zo over nadenk, verandert eigenlijk bijna alles. En dat is best even slikken. Maar… tegelijkertijd ook weer niet. Want ik ben nog steeds dezelfde kerstliefhebber! Ik ga nog steeds mijn huis van top tot teen versieren, kerstshows bezoeken, kerstmuziek luisteren, kerstfilms kijken, lekker eten. Mijn liefde voor kerst zat natuurlijk nooit in het feit dat ik kerst samen met mijn partner vierde. Een groot deel van mijn kerstplezier, rituelen en zelfs de tradities kwam uit mezelf en blijft gewoon van míj. Ik bén Christmaholic, in hart en nieren.
Eerste kerst in een nieuwe levensfase
Toch ben ik heel benieuwd hoe het de komende maanden gaat voelen. Want je kunt op papier wel makkelijk bedenken welke dingen hetzelfde blijven en welke veranderen. Maar hoe een eerste kerst in een compleet nieuwe levensfase daadwerkelijk voelt, weet je natuurlijk pas echt wanneer je er midden in zit. Dat geldt natuurlijk niet alleen na een scheiding of break-up.
Soms verandert kerst ineens omdat er iemand overlijdt of om een andere reden wegvalt. Soms juist omdat er iemand bijkomt. Een baby wordt geboren, je krijgt een nieuwe partner, kinderen gaan het huis uit, familie verhuist of de samenstelling waarin je jarenlang kerst vierde verandert om een andere reden. Ineens zijn de tradities en de gewoontes niet meer zoals voorheen. En als kerstliefhebber is dat eerlijk gezegd best even schakelen.
Ruimte voor iets nieuws
Dit jaar ga ik iets doen waar ik nog helemaal geen expert in ben: ontdekken hoe je kerst opnieuw vormgeeft wanneer je leven veranderd is. Niet vanuit het idee dat hoe ik altijd kerst vierde vervangen moet worden door een compleet nieuwe ervaring. Helemaal niet. Misschien gaat het juist om uitzoeken wat ik wil behouden, wat vanzelf verdwijnt en waar langzaam ruimte ontstaat voor iets nieuws. Wat ik in ieder geval níét wil doen, is proberen om vast te houden aan hoe het al die jaren was.
Ik wil niet koste wat kost hetzelfde doen als altijd, maar dan in mijn eentje. Sommige dingen die ik jarenlang deed waren leuk omdat we ze samen deden. Als ik die precies hetzelfde probeer te blijven doen, is de kans groot dat ik vooral heel nadrukkelijk voel wat er ontbreekt. Dat heb ik bijvoorbeeld bij het kopen van kerstcadeaus. Ik voel geen behoefte om cadeaus voor mezelf te kopen en in te pakken en onder de boom te leggen. Als ik precies weet wat er in zit, is de lol eraf. Dan koop ik het wel gewoon zo, haha. En die 24-cadeau-traditie met iemand anders doen; dat voelt ook gewoon niet goed.
Have yourself a merry little Christmas
Ik wil juist ruimte maken voor nieuwe dingen. Niet omdat alles wat bij mijn ‘oude kerst’ hoorde weg moet hoor, absoluut niet. Er zijn genoeg rituelen die helemaal van mij zijn en die ik met liefde blijf doen. Zoals lekker vroeg mijn kerstboom opzetten en uitgebreid ‘kerstkoken’ in de weekenden tijdens de weken voor kerst. Maar op de plekken waar iets wegvalt, hoeft niet automatisch een zo goed mogelijke kopie van vroeger te komen. Daar kan ook iets compleet nieuws ontstaan.
Nieuwe dingen proberen
Misschien begin ik wel nieuwe tradities in mijn eentje. Misschien ontstaan er nieuwe tradities met vrienden of familie. Misschien plan ik een uitgebreid kerstdiner met mensen met wie ik dat normaal nooit doe of besluit ik juist dat kerstavond voortaan mijn ultieme avond voor mezelf wordt. Misschien ga ik dit jaar met kerst wel naar het buitenland.
Misschien ga ik een kerstfilmmarathon houden en zoveel mogelijk films kijken in mijn eentje. Ik heb in elk geval al een kerstfeestje gepland met vrienden en familie om mijn verjaardag te vieren, iets wat ik al járen niet meer gedaan heb. Maar verder ligt werkelijk nog bijna alles open. En eigenlijk vind ik dat óók wel iets speciaals hebben. Ik mag opnieuw ontdekken hoe ik mijn kerst eigenlijk vieren in het leven dat ik nu heb.
Home Alone
Daarbij probeer ik mezelf ook niet te ‘verplichten’ om onmiddellijk allemaal fantastische nieuwe tradities te verzinnen. Een kersttraditie ontstaat sowieso pas doordat je iets gaat herhalen. De kersttradities waar ik zo aan gehecht ben geraakt en die nu wegvallen, waren ooit óók gewoon dingen die ik ooit voor het eerst deed.
Misschien probeer ik dit jaar drie nieuwe dingen en blijken er twee helemaal niet voor herhaling vatbaar. Prima. Misschien doe ik iets toevallig en denk ik achteraf: dit wil ik vanaf nu ieder jaar doen. Dat lijkt me als ik eerlijk ben juist het leuke van zo’n eerste kerst waarin alles anders is: ik hoef nog niet te weten hoe kerst er voortaan uitziet. Ik zie het eigenlijk als een soort experimenteerjaar. En misschien dat 2027 ook nog wel zo’n experimenteerjaar wordt, haha.
Ik hoef het nog niet precies te weten
Ik krijg van jullie – volgers en lezers – wekelijks wel de vraag of ik überhaupt nog wel naar kerst uitkijk. Of ik er nog wel zin in heb. En die zin is er gelukkig zeker! Maar wat ik in elk geval wil voorkomen, is vooraf bepalen hoe dit seizoen zou moeten voelen. Misschien vind ik kerstavond in mijn eentje straks verschrikkelijk. Misschien blijkt het juist een heerlijke avond te zijn. Misschien denk ik dat een bepaalde traditie missen me enorm gaat raken en doet het me uiteindelijk helemaal niks, terwijl ik vervolgens sta te huilen bij een kerstliedje in de supermarkt.
Ik weet het gewoon nog niet. En dat is oké. Ik heb ook niks te bewijzen aan mezelf of anderen. Niet zo van: “zie je wel, kerst alleen is vreselijk”. Maar óók niet: “kijk mij eens even showen dat ik in mijn eentje de allerfantastischste kerst ooit kan hebben”. Het mag leuk zijn én verdrietig. Vertrouwd én vreemd. Misschien zelfs allemaal op dezelfde dag, binnen een uur, in één minuut.
En ik hoef ook niet nu al ieder ‘gat’ in mijn kerstplanning op te vullen. Juist omdat er minder vastligt, ontstaat er ruimte voor spontaniteit. Misschien komt er in november ineens een uitnodiging voor iets leuks. Misschien bedenk ik spontaan dat ik ergens naartoe wil. Misschien ontmoet ik nieuwe mensen. Niet alles hoeft nu al vast te liggen. Stap voor stap.
Jouw ervaring delen? Fijn! Maar lees dit eerst…
Ik ben natuuuurlijk heel benieuwd naar ervaringen van mensen bij wie kerst ooit ook ineens veranderde. Misschien door een scheiding, overlijden of verhuizing. Maar net zo goed door een nieuwe liefde, de komst van een kleintje, kinderen die uit huis gingen of een andere grote verandering in je leven. Wat merkte jij die eerste kerst? Wat hielp je wel, wat juist helemaal niet? Welke oude tradities bleven en welke nieuwe ontstonden er uiteindelijk?
Het is even zoeken naar hoe ik dit aan wil pakken. Aan de ene kant wil ik graag open met jullie zijn. Ik vind het belangrijk om niet alleen maar mooi weer te spelen, om eerlijk te zijn en ook de mindere kanten van het leven met jullie delen. Wellicht heeft een ander daar immers ook weer wat aan! Maar aan de andere kant ben ik ook maar een mens. Een kwetsbaar persoon die door iets heel moeilijks heen gaat. Dus hou daar wel even rekening mee.
Geen tips of adviezen graag…
Deel vooral jouw eigen ervaring hieronder, juist ook als die heel anders is dan die van iemand anders. En het hoeft ook geen dramatisch verhaal te zijn. Het leven is sowieso geen wedstrijdje wie het het ergst of moeilijkst heeft. Maar ik heb wel één belangrijk verzoek: ik sta op dit moment NIET open voor advies over hoe ík mijn kerstseizoen of kerstviering zou moeten aanpakken. Hoe lief je het ook bedoelt!
Iedere situatie en ieder mens is anders en ik wil – net als jij – zelf ontdekken wat voor mij werkt. Dus even heel concreet: geen reacties die beginnen met “je moet gewoon…”, “ik zou als ik jou was…”. En geen tips of adviezen over mijn persoonlijke situatie. Maar jouw eigen verhaal en wat voor jou wel of niet werkte lees ik daarentegen wél ontzettend graag.
Wél persoonlijke ervaringen
Misschien ontstaat hieronder zo wel een verzameling heel verschillende ervaringen waar andere lezers zich weer in kunnen herkennen. En als er toch teveel ongevraagde tips of bemoeienissen binnenkomen (ik weet hoe lastig mensen het vinden om zich in te houden op dit vlak, haha), dan gooi ik het reactieformulier meteen dicht ;-). Dan weet je dat. Ik moet mijn eigen mentale welzijn – zéker nu – heel goed beschermen. Anders wordt het sowieso geen leuk kerstseizoen, en dat willen we natuurlijk wel!
Dankjewel!
Liefs,
Sas
92 reacties
Ik ben altijd gek op kerst geweest net als mijn moeder.
Ik heb geen relatie of gezin, mijn vader is al bijna 19 jaar geleden overleden en ondanks dat mijn vader net drie weken overleden was zette mijn moeder en ik de kerstboom op. Het was heel moeilijk toen om met zijn drieën kerst te vieren. Maar we vonden onze weg weer.
Mijn moeder overleed twee jaar geleden en sindsdien voelt kerst moeilijk voor mij. Ik kocht altijd samen met haar een echte kerstboom maar heb het nog niet op kunnen brengen. Ik versier het huis wel en heb een smal nepboompje uit een van je blogs.
Kerstavond gaan mijn broertje en ik naar het graf van onze ouders en we eten dan het eten wat we als gezin ook aten. Ik ben sindsdien 1 kerstdag alleen geweest.
Het voelt nog steeds nieuw en ben nog zoekende naar een nieuwe vorm en een waar ik ok mee ben. Want eerlijk gezegd maakt het me ook wel echt heel verdrietig.
Bedankt voor het delen van je verhaal.
Beste Saskia,
Ik zag je vanmiddag met je kerstvriend in Tuincentrum Borghuis, jullie leken druk bezig, maar het was grappig om je te zien.
Nu ter zake, de eerste kerst alleen na een scheiding is wennen, maar dat wennen gaat vrij snel. Het tweede jaar ben je óf al niet meer alleen, en/óf je gaat je eigen weg vinden.
Zelf ben ik ook een kerstjunk, mijn boom staat nu al (net) en niet alle jaren waren even feestelijk, helemaal niet na een verbroken relatie/scheiding en/of dierbaren die dat jaar zijn weggevallen.
Maar kerst blijft voor mij toch altijd speciaal en magisch, dat is er niet uit te krijgen.
Lieve Saskia,
Bedankt voor deze openhartige blog. Ik wil je heel veel sterkte toewensen maar ook dat je ondanks alles ook nog kunt genieten van het kerstseizoen en alle mooie en fijne dingen die daarbij horen. Het verlies van dierbare mensen om je heen kan erg ingrijpend zijn en verdrietig. Maar ook het ( terug)vinden van jezelf en een nieuwe manier van invulling van tijd en dagen en wat je nodig hebt op dat moment kan ook bevrijdend werken en ik hoop en wens voor jou dat je weer zin en plezier krijgt ik alles wat je doet en geeft. Voor mezelf was het overlijden van mijn vader ook een grote verandering in het vieren van de kersttijd. Natuurlijk het gemis maar ook jarenlange tradities die in één keer weg zijn. Gelukkig kan ik van jongsaf aan genieten van alle kleine en mooie dingen in het leven waardoor ik door de tijd toch weer een nieuwe invulling kon geven aan deze mooie tijd. Het verdriet blijft wel en er is ook niks mis mee om af en toe heerlijk te huilen maar uiteindelijk hebben alle mooie herinneringen en nieuwe invulling mij wel geholpen om te blijven genieten van alles.
Heel veel liefs gewenst van mij en bedankt voor je openhartigheid. Hopelijk heb je wat steun van alle lieve woorden van de lezers.
Ten slotte ben jij de enige echte Christmaholic!
Liefs Ingrid ❤️
Lieve Saskia,
Je positiviteit en eerlijkheid maakt een super fijn mens. Ik ken je uiteraard niet maar toch voelt dat niet zo. Ik kijk uit naar je heerlijke kerst inspo in je blogs en vlogs, ze voelen heel authentiek en dat zie je weinig in de wereld vol in je face exploderende adds en ai. Maar subtiel zoals jij de brengt dat vind ik fijn want snap dat er ook een boterham verdiend moet worden.
Dat terzijde; Mijn ouders gaven niks om kerst er stond een boom dat was het. Ze vonden mijn enthousiasme altijd overdreven. In mijn eigen huis kan ik al jaren over de top (en genieten zij altijd van het kerstgevoel) maar juist sinds ik een kleintje heb wil ik teveel in die periode doen dus ik heb mede vanuit jouw inspiratie geleerd maak de periode wat langer zodat je optimaal kunt genieten.
Een traditie die wij wel heel erg aan vasthouden is juist de “kick-off” van het kerstseizoen op de vrijdag na thanks giving een avondje met vrienden te eten. Boom aan, prive chef inhuren en lootjes trekken en echt een cadeautje het budget leggen we daar hoog maar die betekenis heeft of iemand echt iets aan heeft. Ik vind dat zoveel belangrijker dan op de 25ste naast tante joke zitten die je enkel op die dag ziet en voor de rest helemaal geen klik mee hebt.
Of was dit nou het advies wat je niet wilde. Ach! Het komt uit een goed hart.
Mooi geschreven.
Ik heb soms gewoon heimwee naar de kerst van vroeger. Met mijn ouders en opa en oma. Altijd op kerstavond kadootjes mooi aankleden . Ook dat is veranderd. Alles veranderd in de loop der jaren helaas. Nu door de scheiding van mijn broer word kerstavond ook weer anders.
Ha die Saskia,
Wat fijn dat je jezelf altijd zo blijft openstellen. Ik volg je al een aantal jaren met “heul veul” plezier! Dank je wel voor al je “werk” , het tovert regelmatig een glimlach op mijn gezicht.
Bij mij staat alles er al. Ja, je leest het goed, hahahaha. Waarom zo vroeg? Nou, ik begin altijd vroeg, maar dit jaar was het misschien nét iets te extreem, hahahaha. Zoals jij ooit schreef: het is een gevoel, en het gaat niet alleen om die twee dagen, maar om de weg er naartoe. In het najaar word ik altijd wat nostalgisch richting kerst, met als basis de jaren waarin ik zelf nog niet leefde. Die authentieke beelden van vroeger, in combinatie met de muziek van Frank Sinatra, Dean Martin, Bing Crosby, Mahalia Jackson en ga zo maar door… die platen kan ik in deze periode grijsdraaien. Pure nostalgie. Ook die klassieke Coca-Cola-reclames, met de vrachtwagen en de kerstman (die hangt hier in de boom, hahahaha), dragen bij aan dat gevoel van huiselijkheid, geborgenheid en vervlogen tijden. En dan de kerstplaat van James Last, die draai ik óók helemaal grijs, ik zie mezelf dan ook al door een winters landschap rijden. En tot slot Enya met haar kerstalbum. Heerlijk!
Ik ben vrijgezel, heb wat gezondheidsperikelen (niets ernstigs, wel vervelend), en mijn ouders zijn er helaas niet meer. Juist op deze donkere avonden voel ik dat gemis extra. Gelukkig heb ik een goede vriendin en samen struinen we kerstmarkten af en gaan we op kersttrip. Super! Die twee dagen zelf vind ik eerlijk gezegd mwah, het is net of je met de feiten op de welbekende neus wordt gedrukt. Anderzijds: geen verplichtingen, en lekker in je pyjamabroek op de bank met sloffen en lekkernijen. Liefst met die ouderwetse kransjes met spiksels, oef, wat lekker (en dan druk ik me nog zachtjes uit, hahahaha). Ook dát is pure nostalgie, want die hingen vroeger bij ons thuis ook in de boom. Ik ben gezegend met een klein groepje fijne mensen om me heen, en toch voel ik een zekere eenzaamheid wat extra wordt benadrukt door de donkere dagen waarin iedereen wat meer binnen leeft. Kortom: het is een mix van alles en nog wat. Maar ik tel mijn zegeningen, niet om het te bagatelliseren, juist om het te relativeren.
Persoonlijk vind ik het best lastig hoe we tegenwoordig met elkaar omgaan. Dat merk jij in je werk ook, vooral in de reacties onder jouw noeste, leuke, interessante, grappige en informatieve bijdragen (sociale media kanalen) . Dat vindt ik jammer. Ik ben zeker niet roomser dan de paus, maar de manier waarop we met elkaar omgaan (live and let live, zou je zeggen) zit me steeds meer dwars. En dan heb ik het nog niet eens over alles wat er in de wereld speelt. Dáárom ben ik dit jaar eerder begonnen: om het extra gezellig te maken, een fijne eigen bubbel te creëren en de buitenwereld eventjes buiten te laten.
Beste Saskia, blijf vooral lekker jouw ding doen want ik, en velen met mij, worden er erg blij van. En ondanks de traan of tranen wens ik je een hele fijne en warme opmaat naar kerst. En mocht je ooit een taxi met chauffeur nodig hebben voor een kerstshow: laat het weten, hahahaha. Take care, beste Saskia én nogmaals: dank je wel!
Groetjes Patrick
Hey Patrick, ik krijg tranen in mijn ogen bij het lezen van je verhaal! En wat fijn dat alles al staat bij je. Ik wens je een heerlijk kerstseizoen!
Ik hou van kerst en vooral de periode daarvoor. Sinds ik getrouwd ben en kinderen heb, ben ik juist op zoek naar nieuwe tradities. Mijn man houd niet van kerstfilms maar gelukkig heeft hij ook avonddiensten;)
Mijn moeder is ernstig ziek dus kerst gaat nog meer veranderen. Maar voor mij blijft kerst mooi en hoopvol. Juist de herinnering aan het verleden en het zoeken naar nieuwe tradities gaan vast helpen.
De eerste kerst zonder mijn oudste dochter (24 jaar) die in januari is overleden.
Vorig jaar kerst hadden we nog geen idee dat we haar zo snel zouden moeten missen.
Het zal dus voor ons zeker een hele andere kerst worden. Hopelijk kan ik toch wat troost vinden in het versieren en het zetten van de kerstboom. Je kunt het natuurlijk ook niet doen maar voor mijn gevoel is het juist nu belangrijk om voor lichtjes en kerstsfeer te zorgen.
Hele dikke knuffel voor jou!
Tijdens corona waren we als familie niet allemaal samen en toch was het een warme tijd, omdat we nog niemand ècht hoefde te missen. Nu onze vaders er niet meer zijn voelt het anders en kijk ik minder uit naar Kerst. Toch bezoek ik graag Kerstshows en kijk ik uit naar je wekelijkse blogs. Het zal tijd kosten om me met Kerst weer fijn te voelen, denk ik.
He Saskia, we kijken niet voor niets altijd naar die Halmark filmpjes, daar komt uiteindelijk alles goed, een mooie vriendschap, een nieuwe liefde… misschien niet dit jaar maar volgend jaar….happy zijn met jezelf dat is het belangrijkste en ik vind het super van jou om trouw te blijven aan je liefde voor kerst. Bij mij kwam alles goed en zelfs nog voor de eerste kerst, hihi….en dat had ik dus helemaal niet verwacht. Al is alles anders ik wens jou toch een onverwachte mooie kerst.
Hallo Saskia, ik wens je in elk geval een geweldige Kersttijd!! Hoe je hem ook invult, of niet. Geniet er van!
De eerste kerst alleen samen met m’n dochter van toen 5 naar vrienden in Amerika gevlogen en daar een magische 10 dagen gehad. Eerlijk gezegd dus gewoon ontvlucht. Nu vormen zich na 4 jaar alleen nieuwe tradities: zelf ‘foute’ kerstfilms kijken onder het knutselen, kerstboom halen met de bakfiets lekker wél voor sinterklaas, en met m’n dochter de. Peperkoek huisje bakken. Op kerst een dag m’n dochter missen voelt niet fijn maar gelukkig altijd nog zelf een leuke dag bij vrienden of familie gehad. Gemerkt dat ik mezelf soms ook gewoon moet uitnodigen, want mensen die niet single zijn vinden dat vaak helemaal leuk alleen het zit niet in hun systeem. Bedankt voor al je leuke content!
Als een van de weinige mannen hier(wat ik gelezen heb van de reacties) wilde ik ook even me “verhaal” delen.
Al vanaf kleins af aan was ik gek op de kerst muziek boom versieren films en de sfeer. Thuis hadden we het niet breed dus heb geleerd te genieten van de kleine dingen en ook met kerst.
Ik heb meerdere malen in me leven op het punt gestaan moet wel versieren, is het gepast vanwege overlijden ouders ooms tantes of beëindigen van relatie of andere zaken omdat ik moet werken met kerst. Maar omdat ik geniet en energie krijg van de kerst doe ik het iedere jaar weer versieren (en uitbreiden). De warmte gezelligheid die er dan is vind ik geweldig. Ik hou ervan om mensen uitte nodigen voor spelletjes avond,eten of drankje. Kan ook geniet als mensen voorbij lopen en even blijven staan om te kijken wat ik nu weer bedacht heb.
Kerst is voor mij persoonlijk en ik geniet het ook het meest ervan. Soms is het wat uitbundiger dan andere jaren.
Doe waar je goed bij voelt. Heb jaren met vrienden en familie gevierd maar heb ook heerlijk alleen gezeten in joggingbroek met bord andijvie op schoot filmpjes zitten kijken en nee dan ben je niet zielig. Alas je maar waardeert wat je hebt. Als mijn huis versiert is kan ik soms op de bank zitten en genieten van alles om me heen en denken pfff wat maakt dit me gelukkig ( heb trouwens niet alleen met kerst hoor).
Mijn motto geniet van het leven( al is die soms klote) doe waar jij je goed bijvoelt!
Ik hoop dat dit blijft doen in deze vorm of welke andere dan ook Saskia maar evengoed respect voor het harde werken en je openheid. ik wens je veel geluk liefde en sterkte toe en alvast een mooie kerst!
Eerlijkheidshalve vond ik 1e Kerst na overlijden vriend, later moeder en vader echt naar. Toen mijn moeder overleed hoefden mijn vader en ik niets, we misten haar. Na vader ook, en daarna kwam het wel weer hoor. 1e keer ff doorzetten.
Hoi Sas, ik vier Kerst al een paar jaar alleen met mijn volwassen dochter. Op 5 december pakken we allebei een adventskalender uit (soms wel meerdere zoals nog bijv een koffie of thee adventskalender erbij), die dag kunnen er al 5 deurtjes open Kerstavond vieren wij (volgens onze poolse traditie met vis als avondmaal (gambas, zalm, schol of karper) en zelfgebakken brood. 1e en 2e kerstdag zijn we met z’n tweetjes, kijken kerstfilms, beetje aanrommelen. ‘3e kerstdag’ is inmiddels een traditie om met vrienden te gaan uiteten. Ik wens je veel voorpret toe
Ook ik ben noodgedwongen alleen. De eerste tijd moest ik even zoeken, maar nu zet ik de kerstboom en ik kook lekker voor mezelf. Zoek wat films uit en een mooi boek. Afhankelijk van mijn bui kleed ik me feestelijk aan of loop ik de hele dag in (kerst)pyjama. Mijn liefste lief is er wat mij betreft altijd bij, maar niet iedereen snapt dat. Dus trek ik mijn eigen plan en ga ik niet in op allerlei goedbedoelde uitnodigingen. Ik breng de kerstdagen, maar ook andere dagen (oud en nieuw), liever alleen door dan in verkeerd gezelschap. En…….. ik ben niet zielig.
Hoi Saskia,
Onder je insta had ik een deel van mijn verhaal gedeeld. Zo’n 19 jaar werkte en woonde ik in Amsterdam. Daarnet buiten woont een ‘eeuwig’ vrijgezelle vriendin. Na de verbroken relatie ben ik met haar elk jaar, op een avond voorafgaand aan Kerst, een rondje lichtshow gaan lopen door Amsterdam. Lekker in de kou, bijkletsen, foto’s maken van de kunstvoorwerpen en lekker ergens samen wat eten. Helaas is dat tot een einde gekomen omdat ik nu weer terug ben in mijn geliefde stad. Maar dat was wel iets van ons samen. Net zoals ik met een ander iemand regelmatig ga high tea-en. Zo heb ik genoeg mensen om me heen die wel relaties hebben, en ik nu ook weer, maar daarnaast vaste dingen blijven doen. Net als jij met Arvid die shows gaat bezoeken. En ja, lachen en huilen kunnen samen gaan, oude tradities blijven ook bij mij bij die ene persoon. Die gaat niet mee naar de volgende. Met de vader van mijn kinderen gingen we elk jaar naar Disney On Ice. Ben na de scheiding nog wel een paar keer alleen met ze geweest, maar het was toch anders. 24 december is voor mij. Het liefst ga ik naar de Kerst Mis van een voor mij onbekende kerk. Zo wilde ik die in Oudenbosch nog wel eens meemaken. Die was mooi! Maar de mooiste voor mij is en blijft die in de Bavo Kathedraal in Haarlem aan de Ringvaart, niet die kerk in het centrum. Ik hoop dit jaar weer te gaan. Ligt toch altijd een beetje aan het weer.
Nou vrouw, hoe je het ook gaat doen? Laat het over je heen komen. En ga vooral genieten. Ook al is dat met een traan.
Liefs Diana
Heej Sas,
Ik ben sinds november 2026 weduwe. Vorig jaar onze 1ste keer zonder mijn allerliefste man en allerliefste vader.
Wij hebben, vrij kort voor de feestdagen, familie en vrienden uitgenodigd om een avondje spelletjes te komen doen. Wie kan, topz zoniet even goed. Uiteindelijk waren we met 12 personen. Hebben teams gemaakt en leuke spelletjes bedacht en uitgevoerd. Een hapje en drankje tussendoor en een pubkwis in elkaar gezet. Gelachen, dierbare herinneringen gemaakt en onze allerliefste erbij betrokken in de spelletjes. Was TOP avond.
Ik denk dat je met het schrijven van dit mooie uitgebreide blog al zoveel ideeën hebt aangekaart. Je vindt je weg wel of dat nou met een tranendal of lachbui is.
Na mijn scheiding was ook alles anders. Dat was vreemd maar ook goed. De eerste keer is altijd alles spannend en anders, maar ook verrassend leuk en ruimte voor weer nieuwe ideeën. Niks mis met een avondje op de bank met kleedje, kerstfilm en chocomelk in een kerstmok.
Ik wens je een hele fijne kerst toe waarin je mag voelen en verwerken maar vooral tot rust komt na weken heel hard werken.
Wat dapper dat je je zo open en kwetsbaar opstelt!! Kan me ook voorstellen dat het juist fijn is om te bloggen, en je gedachten van je af te schrijven..
Toen mijn man (49) 3 en half jaar geleden overleed veranderde letterlijk m’n hele wereld, sterker nog. Na 35 jaar samen te zijn (ik was 13 en hij 14 toen we verkering kregen 🙂 ) moest ik ook mezelf opnieuw leren kennen. Als enorme kerst liefhebber was er voor mij geen enkele twijfel, natuurlijk was en ben ik nog steeds vaak enorm verdrietig. Maar ik hou mezelf voor dat ik dan juist die warmte en gezelligheid om me heen nodig heb. Standaard komt op 1 november alles van zolder en tover ik m’n huis weer om in een gezellig kerst huis. De dagen zelf vind ik nog steeds moeilijk, nu misschien wel meer dan de eerste jaren. In het begin denkt iedereen aan je, hoef je bijna nergens over na te denken of jezelf uit te nodigen hahaha Maat inmiddels heb ik ook geleerd dat zeker in mijn warme liefdevolle inner circle ik gewoon aan moet geven of ik alleen wel zijn of juist niet. Mensen kunnen niet “ruiken” waar ik behoefte aan heb. En ja,met al die stellen om me heen ligt dat eenzame gevoel op de loer en zitten tranen me soms hoog. Ik hou ze niet meer in, maar laat ze de vrije loop en eigenlijk altijd slaat iemand dan wel even een arm om me heen of biedt een luisterend oor..
“Het is wat het is, maar het wordt nooit meer wat het was” staat op m’n man (en later mijn) z’n graf. En dat is oké, Anders, maar nog steeds de mooiste tijd van het jaar. want ondanks alles blijft kerst dat voor mij. De mooiste tijd van het jaar. Zelfs met een enorm gat in m’n hart.
Ik wens jou een heel warm en sfeervol kerstseizoen. Niet perfect is ook goed ♡ Liefs x
Hi, ik ben sinds medio ’22 ook gescheiden van een andere Robert (:>) na ruim 21 jaar samen te zijn geweest. Met een zoon van bijna 14 jaar nu.
Gelukkig heb ik mijn ouders nog, sowieso ben ik elk jaar 1 dag met hen samen en mijn zoon. De dag die ik alleen ben heb ik tot nog toe kunnen vullen met gezelligheid bij vrienden of mijn broer en zijn gezin. Maar ben nog steeds zoekende wat het beste past eigenlijk. Misschien blijf ik dit jaar wel bewust een dag alleen. Kerstfilms kijken, muziek luisteren. Lekker koken voor mezelf….ik vind het ene jaar lastiger dan het andere. Maar vind Kerst wel echt de mooiste tijd van het jaar! En tel de dagen af tot het zo ver is
Allereerst dank je wel voor je openheid. Ik vind het best heel wat om je privé te delen. Ik ben 8 jr geleden gescheiden. Verhuisde naar een ander dorp in november. Heb heel bewust meteen de kerstboom gezet. Dat jaar was de kerst moeilijk. Woonde voor het eerst alleen, had er eigenlijk helemaal geen zin in en voelde me echt eenzaam en verdrietig. Het was teveel in een tekorte tijd. Ik werd wel aan alle kanten opgevangen door vriendinnen en familie maar op dat moment voelde dat echt als liefdadigheid.. het jaar erna was al heel anders. Ik gaf een fout kerstfeest voor vriendinnen. Zo’n lol gehad. En vooral de voorpret van kerst vind ik nog steeds het leukste kerstmarkt bezoeken met een vriendin een overnachting ergens in kerst sfeer. Maar de overdadige versiering is wel wat minder geworden door de jaren heen.
Beste Saskia, wat een mooie blog dit. Je hebt genoeg ideeën en ik denk dat het een mooie kerstperiode voor je wordt. Anders maar ook vernieuwend.
Ik verhuisde 26 jaar geleden naar Turkije waar er geen kerst gevierd wordt. Daar zaten we met z’n tweetjes. Toen nog bijna niks te koop in de winkels. Bellen met mijn familie, tranen met tuiten. Vreselijk vond ik het. Inmiddels zijn er volop kerstspullen te vinden. Hier versieren ze (niet iedereen) het voor Oud en Nieuw. Maar neem ook ieder jaar wat mee uit Nederland. Mijn huis is vanaf november in kerstsfeer en we maken er een gezellige tijd van.
Groetjes Jolanda
Hallo Saskia,
Kerst is voor mij altijd het ultieme feest geweest, van kinds af aan. En altijd met veel mensen om me heen. Eerst je familie en daarna als je uitvliegt van je ouderlijk huis met je liefde. Dan ga je zelf op onderzoek uit hoe je het fijn hebt. De komst van de kinderen is daar natuurlijk onderdeel van. Al die jaren zijn een heerlijke herinnering. Na 30 jaar huwelijk zijn we gescheiden waar ik veel verdriet van heb gehad en is mijn leven totaal anders geworden. En een ander huis.
Daar moest ik toch het meest aan wennen, alles opnieuw uitvinden, werkelijk alles. Zo ook kerst. Ik ben het anders gaan doen. Nieuwe gewoontes maken, vaak door de omstandigheden, soms eigen keuze. En geleidelijk aan ben ik mezelf geworden.
En daar heb ik best wel lang over gedaan.
Hoi Saskia, Ik ben ook voor het eerst alleen met kerst, omdat mijn man is overleden, en ik vroeg mij af, of ik dit jaar wel zin heb om mijn hele huis weer om te toveren in een kersthuis, wat ik al die jaren heb gedaan. Want ook ik ben een Christmaholic, maar nu twijfel ik, of ik dit ook allemaal nog wil?
Ik wens jou veel sterkte de komende feestdagen, en ik ben blij dat je wel je blog nog steeds doet, daar ben ik erg blij mee.
mijn eerste kerst alleen na 30 jaar samen gevierd te hebben,was heerlijk.
klinkt misschien egoïstisch maar na 30 jaar altijd 2 dagen lang een huis vol familie te hebben,was dit een verademing. ook al zat er een klein rouwrandje aan omdat ook mijn moeder in dat zelfde jaar overleden was. ik piekte op dat moment alle tradities en verplichtingen weg. vertelde dit aan mijn dochter en schoonzoon dat zij zeker als familie moesten genieten van elkaar met hun kindjes. en toen zat ik daar met een gipspootje nadat ik op het zebrapad aangereden was de kerst te vieren. kleur groen van gips en een draadverlichting erom heen gedraaid. ondanks de pijn en het ongemak wat ik toen had heb ik er echt van genoten. allebei de dagen is mn dochter met dr kindjes wel even langs geweest in de middag,dan kwamen ze me uitlaten hahaha,oma in de rolstoel en mee naar buiten met de hond.
heerlijk vond ik het om weer de snoetjes te zien van de kindjes.
maar ik genoot weer dubbel op het moment dat ik weer alleen thuis was.
en nu gaat het allemaal vanzelf. het ene jaar heb ik het druk en zit weer de tafel vol met familie en vrienden en het andere jaar heb ik gewoon 1 dag voor mezelf. heerlijk. kerstavond vier ik eigenlijk met mn broer. dan komt hij naar mij en geven we elkaar kadootjes.
toevallig gisteren met mn dochter besproken dat ik met de kerst niks wil doen en lekker alleen wil zijn. we hebben met zn allen een vreselijk jaar gehad en wat er nog allemaal moet gaan komen weten we niet natuurlijk.
dus dit jaar lekker alleen in mn dikke fluffy kerstpyama heerlijk op de bank kerstfilms kijken met mn gekke viervoeter gezellig naast me op de bank en even helemaal niks en geen drukte om me heen.
ik ben heel blij dat ik toen al gezegt heb,6 jaar geleden,dat er geen verplichtingen meer zijn wat betreft kerst( of welk feest dan ook) . het is nu heerlijk spontaan. komen ze of word ik uitgenodigd dan is het ook goed.
Dankjewel Saskia voor het delen!! Ik geef je vast een dikke knuffel….You got this!!
Liefs, Monique
Lieve sas na 2 jaar dat mijn man overleden is heb ik nog steeds geen nieuwe kersttradietsies, wat ik niet erg vind .eerste jaar vond de familie dat ik niet alleen kon blijven op kerstavond /kerstdag dus bracht ik de tijd met hun door ,leuk maar ik voelde mij het 5 de wiel aan de wagen want iedereen zat daar met zijn partner en ik zat er alleen bij dus op zich geen fijn gevoel .vorig jaar was ik wel alleen en toch voelde dat minder eenzaam als het jaar voordien .dit jaar vind ik het super spannend want in november verhuis ik van mijn huis in het binnenland naar een appartement aan de kust en ben ik ook niet meer alleen en nee geen andere man maar wel een heel lief hondje waar ik al een mooie kerstoutfit voor heb gekocht ik kijk er echt naar uit om dit jaar kerst te vieren .ik hoop dat jij ook je draai kan vinden en met andere samen betekend niet dat jij je niet alleen voelt dus lekker zelf uitzoeken wat jij het fijnste vind alvast een vrolijke kerst voor jou
Het is 4 jaar geleden dat mijn man in oktober overleed. Sombere dagen maakte dat ik behoefte had aan sfeer, en dat maakte dat mijn kerstboom in november werd opgetuigd. Kerstsfeer vond ik te vroeg dus werd het een herfstboom. Wel door het huis volop kerstverlichting. Het jaar daarop stond er al vroeg een kerstboom. Na Kerst wilde ik het liefst de boom zo laten staan. Maar dat vond ik toch ook niet kunnen. (Kerst is magisch). Sinds dien heb ik de boom het hele jaar staan maar dan met allemaal lichtjes en bloemen. En ergens in november mag het weer de kerstboom worden. Een andere nieuwe traditie is dat ik 2e kerstdag naar een vriendin gaat om met nog 5 dames die alleen zijn kerstdag door te brengen. Waar en hoe dan ook, ik wens jou een goede kerst toe. ( en je kerst bestie ook natuurlijk)
Goedemorgen, wat heb je weer een mooie blog geschreven.
Hier zijn we ooit begonnen om elk jaar met kerst een huisje te huren, kerstboom mee en natuurlijk cadeautjes. Heerlijk relaxed in de bossen.
Maar de kinderen werden groter en kregen bijbaantjes, vriendjes en toen lukte het logistiek niet meer om elk jaar eenhuisje te huren. Weg traditie. Nu is het elk jaar afstemmen wanneer iedereen hier een kerstdag kan zijn. Omdat we eerder op kerstavond altijd de cadeautjes uitpakte was dat nu ook anders. De eerste jaren vond ik dat lastig maar nu heb ik er vrede mee en vieren we dit jaar Kerst met het gezin op tweede kerstdag. De andere twee dagen zijn we zonder kids en zien we wel. Niets moet alles mag.
Hallo sas wil je eerst een compliment geven over hoe je alles brengt..leuke kerstboom trouwens,ik hou er ook zo van,mijn kinderen zijn al een tijdje het huis uit..en heb ook geen relatie meer,maar maak het toch gezellig in huis..en ik probeer de kinderen altijd 1 avond voor kerst bij me te hebben..en gaan we samen eten spelletjes doen…ik voel me niet eenzaam. En vermaak me zelf prima met series en glas wijn…ik zeg altijd maar zo pluk elke dag. Ik ik hoef niet perse iemand nodig te hebben om me te vermaken…ook al zegge een hoop mensen altijd met zn tweetjes is leuker dan alleen…en soms is dat wel zo..maar hoeft niet 24 7 haha…en ik zie wel wat er nog op mijn pad komt…fijn je ontmoet te hebben op deze manier..dikke knuffel x
Mijn eerste kerst 2024 van 10 naar 9 personen.
Oktober 2024 overleed mijn lieve mama.
Standaard iedere 1ste kerstdag waren we met zijn 10en.
Mijn ouders brachten altijd bowl mee.
Kerstavond kwamen mijn ouders altijd gourmetten.
Na het overlijden van mij lieve mama zijn we nu vaak kerstavond alleen.
Mijn vader gaat leuke dingen met vrienden doen.
Het was de eerste keer wel wennen met zijn 4en gourmetten op kerstavond.
Ik vind het zo fijn dat mijn lieve papa weer leuke dingen doet.
Ik gun het hem zo. (Mijn vader is geen type dat alleen maar thuis kan blijven nog nooit geweest.
Saskia ik ben ook alleen . Dat mijn vrouw 9,5 jaar geleden is overleden aan spierziekte en de suikerziekte. Ik vindt kerst ook leuk ik ben ook al bezig met kerst. Dus als je zin heb mag altijd langs komen. En ik woon in Riethoven
Voor mijn is de aanloop naar Kerst veel belangrijker dan de ‘echte’ kerstdagen zelf! Na mijn scheiding van de vader van kinderen (echt jaaaaaren geleden) vierden wij door het co-ouderschap vaak kerst op het weekend voor of na kerst. Heerlijk, terwijl het grootste deel van Nederland hevig in pannen stond te roeren, tafel kerstig maken en gasten ontvangen, zat ik heerlijk relaxed met een boek op de bank! En zo denk ik nog steeds, het kerstgevoel zit niet vast aan die paar dagen.