Jarenlang zag kerst er voor mij min of meer hetzelfde uit. Natuurlijk veranderde er ieder jaar wel iets, maar de grote lijnen stonden vast. Om te beginnen: Kerst is voor mij meer dan 2 dagen in december. Het is een heel seizoen. En er waren gedurende het kerstseizoen altijd vaste momenten. We hadden als stel in de aanloop naar Kerst tradities, ook met andere mensen samen. Kerstavond vierden Robert en ik altijd met z’n tweetjes. Met een traditie die in de loop der jaren ontstond.
We kochten 24 cadeautjes voor elkaar. Een beetje als een adventskalender, alleen pakten we alle cadeaus op 24 december uit. Heel eerlijk: ik ben heel verdrietig dat die traditie nu verdwijnt. En tijdens de kerstdagen gingen we natuurlijk samen naar familie. Zonder dat ik daar bewust over nadacht, wist ik ieder jaar ongeveer hoe mijn kerst eruit zou zien. En dit jaar is voor het eerst alles anders…
Single Bells… en toen was ik alleen
Robert en ik zijn uit elkaar. Gescheiden. Ik ben – na meer dan 16 jaar – ineens helemaal alleen. En iedereen die ooit single is geworden na een lange relatie weet: die eerste feestdagen worden moeilijk. Er liggen straks geen cadeaus onder mijn kerstboom, tenzij ik ze zelf koop en inpak. In mijn familie doen we niet aan kerstcadeaus, dus in principe heb ik ook niemand voor wie ik kerstinkopen hóef te doen. Ik ga niet meer automatisch als ‘onderdeel van een stel’ naar familie. En sommige tradities die jarenlang bij kerst hoorden, zoals samen een kerstreisje maken, kunnen simpelweg niet meer in dezelfde vorm bestaan.
Kerst blijft gewoon van mij
Als ik er zo over nadenk, verandert eigenlijk bijna alles. En dat is best even slikken. Maar… tegelijkertijd ook weer niet. Want ik ben nog steeds dezelfde kerstliefhebber! Ik ga nog steeds mijn huis van top tot teen versieren, kerstshows bezoeken, kerstmuziek luisteren, kerstfilms kijken, lekker eten. Mijn liefde voor kerst zat natuurlijk nooit in het feit dat ik kerst samen met mijn partner vierde. Een groot deel van mijn kerstplezier, rituelen en zelfs de tradities kwam uit mezelf en blijft gewoon van míj. Ik bén Christmaholic, in hart en nieren.
Eerste kerst in een nieuwe levensfase
Toch ben ik heel benieuwd hoe het de komende maanden gaat voelen. Want je kunt op papier wel makkelijk bedenken welke dingen hetzelfde blijven en welke veranderen. Maar hoe een eerste kerst in een compleet nieuwe levensfase daadwerkelijk voelt, weet je natuurlijk pas echt wanneer je er midden in zit. Dat geldt natuurlijk niet alleen na een scheiding of break-up.
Soms verandert kerst ineens omdat er iemand overlijdt of om een andere reden wegvalt. Soms juist omdat er iemand bijkomt. Een baby wordt geboren, je krijgt een nieuwe partner, kinderen gaan het huis uit, familie verhuist of de samenstelling waarin je jarenlang kerst vierde verandert om een andere reden. Ineens zijn de tradities en de gewoontes niet meer zoals voorheen. En als kerstliefhebber is dat eerlijk gezegd best even schakelen.
Ruimte voor iets nieuws
Dit jaar ga ik iets doen waar ik nog helemaal geen expert in ben: ontdekken hoe je kerst opnieuw vormgeeft wanneer je leven veranderd is. Niet vanuit het idee dat hoe ik altijd kerst vierde vervangen moet worden door een compleet nieuwe ervaring. Helemaal niet. Misschien gaat het juist om uitzoeken wat ik wil behouden, wat vanzelf verdwijnt en waar langzaam ruimte ontstaat voor iets nieuws. Wat ik in ieder geval níét wil doen, is proberen om vast te houden aan hoe het al die jaren was.
Ik wil niet koste wat kost hetzelfde doen als altijd, maar dan in mijn eentje. Sommige dingen die ik jarenlang deed waren leuk omdat we ze samen deden. Als ik die precies hetzelfde probeer te blijven doen, is de kans groot dat ik vooral heel nadrukkelijk voel wat er ontbreekt. Dat heb ik bijvoorbeeld bij het kopen van kerstcadeaus. Ik voel geen behoefte om cadeaus voor mezelf te kopen en in te pakken en onder de boom te leggen. Als ik precies weet wat er in zit, is de lol eraf. Dan koop ik het wel gewoon zo, haha. En die 24-cadeau-traditie met iemand anders doen; dat voelt ook gewoon niet goed.
Have yourself a merry little Christmas
Ik wil juist ruimte maken voor nieuwe dingen. Niet omdat alles wat bij mijn ‘oude kerst’ hoorde weg moet hoor, absoluut niet. Er zijn genoeg rituelen die helemaal van mij zijn en die ik met liefde blijf doen. Zoals lekker vroeg mijn kerstboom opzetten en uitgebreid ‘kerstkoken’ in de weekenden tijdens de weken voor kerst. Maar op de plekken waar iets wegvalt, hoeft niet automatisch een zo goed mogelijke kopie van vroeger te komen. Daar kan ook iets compleet nieuws ontstaan.
Nieuwe dingen proberen
Misschien begin ik wel nieuwe tradities in mijn eentje. Misschien ontstaan er nieuwe tradities met vrienden of familie. Misschien plan ik een uitgebreid kerstdiner met mensen met wie ik dat normaal nooit doe of besluit ik juist dat kerstavond voortaan mijn ultieme avond voor mezelf wordt. Misschien ga ik dit jaar met kerst wel naar het buitenland.
Misschien ga ik een kerstfilmmarathon houden en zoveel mogelijk films kijken in mijn eentje. Ik heb in elk geval al een kerstfeestje gepland met vrienden en familie om mijn verjaardag te vieren, iets wat ik al járen niet meer gedaan heb. Maar verder ligt werkelijk nog bijna alles open. En eigenlijk vind ik dat óók wel iets speciaals hebben. Ik mag opnieuw ontdekken hoe ik mijn kerst eigenlijk vieren in het leven dat ik nu heb.
Home Alone
Daarbij probeer ik mezelf ook niet te ‘verplichten’ om onmiddellijk allemaal fantastische nieuwe tradities te verzinnen. Een kersttraditie ontstaat sowieso pas doordat je iets gaat herhalen. De kersttradities waar ik zo aan gehecht ben geraakt en die nu wegvallen, waren ooit óók gewoon dingen die ik ooit voor het eerst deed.
Misschien probeer ik dit jaar drie nieuwe dingen en blijken er twee helemaal niet voor herhaling vatbaar. Prima. Misschien doe ik iets toevallig en denk ik achteraf: dit wil ik vanaf nu ieder jaar doen. Dat lijkt me als ik eerlijk ben juist het leuke van zo’n eerste kerst waarin alles anders is: ik hoef nog niet te weten hoe kerst er voortaan uitziet. Ik zie het eigenlijk als een soort experimenteerjaar. En misschien dat 2027 ook nog wel zo’n experimenteerjaar wordt, haha.
Ik hoef het nog niet precies te weten
Ik krijg van jullie – volgers en lezers – wekelijks wel de vraag of ik überhaupt nog wel naar kerst uitkijk. Of ik er nog wel zin in heb. En die zin is er gelukkig zeker! Maar wat ik in elk geval wil voorkomen, is vooraf bepalen hoe dit seizoen zou moeten voelen. Misschien vind ik kerstavond in mijn eentje straks verschrikkelijk. Misschien blijkt het juist een heerlijke avond te zijn. Misschien denk ik dat een bepaalde traditie missen me enorm gaat raken en doet het me uiteindelijk helemaal niks, terwijl ik vervolgens sta te huilen bij een kerstliedje in de supermarkt.
Ik weet het gewoon nog niet. En dat is oké. Ik heb ook niks te bewijzen aan mezelf of anderen. Niet zo van: “zie je wel, kerst alleen is vreselijk”. Maar óók niet: “kijk mij eens even showen dat ik in mijn eentje de allerfantastischste kerst ooit kan hebben”. Het mag leuk zijn én verdrietig. Vertrouwd én vreemd. Misschien zelfs allemaal op dezelfde dag, binnen een uur, in één minuut.
En ik hoef ook niet nu al ieder ‘gat’ in mijn kerstplanning op te vullen. Juist omdat er minder vastligt, ontstaat er ruimte voor spontaniteit. Misschien komt er in november ineens een uitnodiging voor iets leuks. Misschien bedenk ik spontaan dat ik ergens naartoe wil. Misschien ontmoet ik nieuwe mensen. Niet alles hoeft nu al vast te liggen. Stap voor stap.
Jouw ervaring delen? Fijn! Maar lees dit eerst…
Ik ben natuuuurlijk heel benieuwd naar ervaringen van mensen bij wie kerst ooit ook ineens veranderde. Misschien door een scheiding, overlijden of verhuizing. Maar net zo goed door een nieuwe liefde, de komst van een kleintje, kinderen die uit huis gingen of een andere grote verandering in je leven. Wat merkte jij die eerste kerst? Wat hielp je wel, wat juist helemaal niet? Welke oude tradities bleven en welke nieuwe ontstonden er uiteindelijk?
Het is even zoeken naar hoe ik dit aan wil pakken. Aan de ene kant wil ik graag open met jullie zijn. Ik vind het belangrijk om niet alleen maar mooi weer te spelen, om eerlijk te zijn en ook de mindere kanten van het leven met jullie delen. Wellicht heeft een ander daar immers ook weer wat aan! Maar aan de andere kant ben ik ook maar een mens. Een kwetsbaar persoon die door iets heel moeilijks heen gaat. Dus hou daar wel even rekening mee.
Geen tips of adviezen graag…
Deel vooral jouw eigen ervaring hieronder, juist ook als die heel anders is dan die van iemand anders. En het hoeft ook geen dramatisch verhaal te zijn. Het leven is sowieso geen wedstrijdje wie het het ergst of moeilijkst heeft. Maar ik heb wel één belangrijk verzoek: ik sta op dit moment NIET open voor advies over hoe ík mijn kerstseizoen of kerstviering zou moeten aanpakken. Hoe lief je het ook bedoelt!
Iedere situatie en ieder mens is anders en ik wil – net als jij – zelf ontdekken wat voor mij werkt. Dus even heel concreet: geen reacties die beginnen met “je moet gewoon…”, “ik zou als ik jou was…”. En geen tips of adviezen over mijn persoonlijke situatie. Maar jouw eigen verhaal en wat voor jou wel of niet werkte lees ik daarentegen wél ontzettend graag.
Wél persoonlijke ervaringen
Misschien ontstaat hieronder zo wel een verzameling heel verschillende ervaringen waar andere lezers zich weer in kunnen herkennen. En als er toch teveel ongevraagde tips of bemoeienissen binnenkomen (ik weet hoe lastig mensen het vinden om zich in te houden op dit vlak, haha), dan gooi ik het reactieformulier meteen dicht ;-). Dan weet je dat. Ik moet mijn eigen mentale welzijn – zéker nu – heel goed beschermen. Anders wordt het sowieso geen leuk kerstseizoen, en dat willen we natuurlijk wel!
Dankjewel!
Liefs,
Sas
92 reacties
Beste Saskia,
Ik wil je als eerste zeggen doe nu lekker je eigending , dingen waar je het beste bij voelt het is en blijft altijd een soort litteken. Ik volg je al jaren zelfs al voor jullie samen kwamen ik heb je altijd tof gevonden hoe je altijd alles online brengt en natuurlijk samen met je kerst lover en verbeelden. Maar ik zeg altijd het is zoals het is en gaat zoals het gaat en komt zoals het komt. Ik wil wel zeggen graag niet verkeerd oppakken aub want ik heb altijd genoten van al je blogs en vlogs de laatste twee jaar waren wel anders kwa blogs en ik vond zelf ook een beetje het schrijven ervan anders, omdat je toen al melden het niet heel super ging met je. En dan kun je dat wel begrijpen. Maar moet zeggen dat ik dit niet verwacht en gehoopt had natuurlijk. Het komt altijd goed Saskia even alles een plaatsje geven en afhandelen maar belangrijk is op je eigen manier. Laat je niet leiden. Ik vind het heel knap en super lief dat je het hier deelt. Ik kijk al weer uit na je kerst blogje als je daar zelf ook achter sta
Heel veel sterkte lieve knappe schat als je er behoefte aan heb mag je altijd aankloppen hoor ja deelt ook veel met ons hier,
Michel
Wat een mooi geschreven blog, persoonlijk en kwetsbaar. Petje af!
Ik wens iedereen die dit jaar in n heel andere kerstsituatie terecht komt heel veel moois op jullie pad!
Liefs, Maureen xx
Hey Saskia, Wat moeilijk en tegelijk dapper van je dat je dit deelt. Ik volg je nu al geruime tijd en net als jij en vele andere mensen is de kerstperiode een heerlijke tijd. Ik begin al in augustus aan de zelfgemaakte kerstkadootjes en de versiering hoeft bij mij zeker niet te wachten tot na sinterklaas( in tegendeel, hoe sneller hoe liever, de warmte van de lichtjes als het donker wordt, heerlijk!!! Maar mijn lieve echtgenoot is palliatief. En ik heb schrik dat ik binnenkort, dit of volgend jaar ook zonder hem de kerstperiode moet doormaken. Het versieren, het shoppen, het gezellig maken, alles deden we samen. Nu vraag ik zijn mening nog , maar doe alles zelf…maar ben blij dat hij er nog is. Ik kan me voorstellen hoe dit voor jou moet zijn, wat een verandering. Ik wens je toch leuke momenten, geniet met de mensen die je graag ziet en een zalige, vrolijke kerst gewenst!!! knuffel Ilse
Hallo Saskia,
Dapper om het met ons openhartig te delen! Je lijkt mij een sterk persoon en zal daar vast een goede oplossing voor vinden.
Het kerstgevoel zit in je en dat (merk ik ook aan mezelf)zal nooit verdwijnen. Het is al jaren iets wat bij mij hoort…en ik kan er blij v worden.
Kerst is iets waar ik naar uitkijk blij van kan worden en hoop geeft en zo dus ook weer kracht!
Ben ook al jaren alleen…Familie gaat met kerst altijd op vakantie…
Ik blijf lekker thuis en probeer t daar zo gezellig mogelijk te maken.
Mijn kat heb ik helaas ook onlangs (na 15 jr) moeten laten inslapen…dat is nu ook een gemis. Gaf veel gezelligheid. Voor een andere kat/poes is t nog te vroeg…
Met een goede vriendin (ook alleen)onderneem ik leuke dingen. We bezoeken kerstmarkten, leuke steden, musea, gaan naar de film en wandelen graag in de natuur.
Zo heb ik altijd iets om blij v te worden en naar uit te kijken. Dat helpt om met een optimistisch gevoel verder te gaan.
Sterkte Saskia en t gaat je zeker weten lukken er iets moois van te maken!!!
Liefs Marjan
Lieve Saskia,
Jij gaat die kerstdagen gewoon rocken! Nee, het wordt niet zoals je jarenlang gewend bent geweest, er is heel veel veranderd in je leven. Maar dat je Christmaholic bent, gaat niet uit je systeem! Je gaat het ondervinden, ik denk dat je heel goed op weg bent met veel tradities en het plezier rondom je werk. Dat er ook tradities weggevallen zijn en je daarnaast ook gewoon verdriet hebt om dit alles, is ook logisch en dat mag er vooral ook zijn! Er is straks waarschijnlijk een “kerst voor” en “een kerst na” een moeilijke periode. Dat ervaren wij hier opknappen het overlijden van mijn man en onze papa. Inmiddels wordt het de 5e kerst zonder hem. Hoe vreselijk het gemis ook blijft, ons huis ademt straks toch gewoon weer kerst, volop versiert, met veel films, kadotjes (ja ook voor mezelf), maar zeker ook voor de kids, de familie wat er nog is en vrienden wat gebleven zijn. Want ook dat veranderde in de loop der tijd. Vaak genoeg verdrietig om geweest en natuurlijk nog omwille het verlies van dierbaren. Maar ook gegroeid, nieuwe invullingen, Dit jaar schuift een nicht mee aan de kersttafel, we halen weer herinneringen op, we genieten, we mogen verdrietig zijn, we proberen er wat van te maken. Maar er blijft een “voor en na”. Ik wens je veel warmte, veel genietmomentjes van je prachtige versieringen, veel film momentjes en uitstapjes, gezelligheid met fijne mensen om je heen en ook de ruimte om te mogen voelen dat je verdrietig mag zijn om wat ooit was en niet meer zo is. Een dikke kerstknuf!
Lieve Saskia,
Wat mooi geschreven. Het zal een proces worden van (her) ontdekken van waar je wel en niet blij van wordt.
15 jaar geleden ben ik gescheiden en moest ik de kids ineens delen op de kerstdagen met mijn ex-man. En ze dus missen tijdens de feestdagen. Dat viel niet mee, maar nu na zoveel jaren zijn daar allemaal nieuwe tradities voor gekomen.
Nu zijn mijn jongens inmiddels 17 en 18 jaar en hebben ze verkering en dus nog meer plekken waar ze verwacht worden met kerst. En zal ook mijn kerst weer anders worden, misschien wel zonder kids op de echte kerstdagen. Gelukkig is de feestdagenperiode lang genoeg en gaan ik gewoon kijken of ik op een andere dag iedereen samen heb en er dan een (kerst) feestje van maken.
Door deze ervaringen zijn de kerstdagen voor mij gewoon niet meer zo speciaal geworden, maar meer de hele feestdagen periode.
En heb ik een nieuwe traditie toegevoegd. Een themafeest eind november waarin kerst al centraal staat, samen met mijn lieve vriendinnetjes. We vieren de vriendschap en daarmee kerst op een bijzondere manier.
Ik wens je heel veel succes, liefde en vooral ook een open kijk op wat voor jou werkt en hoe je het zelf allemaal weer gaat ( her)ontdekken.
Lieve Saskia,
Ik kan me voorstellen dat het best even wennen is om na een scheiding alles voor de eerste keer alleen te moeten doen, zeker de feestdagen zoals Kerst. Dingen die vroeger vanzelfsprekend waren, voelen nu misschien heel anders. Maar vergeet niet dat er ook een mooie nieuwe tijd voor je kan aanbreken. Je mag nieuwe tradities creëren, de dagen invullen zoals jij dat fijn vindt en ontdekken hoeveel kracht er in jezelf zit.
Geef jezelf de tijd om aan deze nieuwe fase te wennen. Je hoeft niet alles meteen een plekje te geven en je hoeft ook niet altijd sterk te zijn. Maar weet dat je stap voor stap weer mooie momenten kunt gaan beleven, op jouw eigen manier. Misschien wordt deze Kerst anders dan je gewend was, maar dat betekent niet dat hij minder warm, gezellig of bijzonder kan zijn. ✨
Soms begint iets moois juist op het moment dat alles even anders loopt dan je had gehoopt.
Veel liefs,
Agatha
Door chronische ziekten (ME en POTS) zijn de kerstdagen en alle bijkomende drukte erg belastend voor me. Helaas ben ik de afgelopen jaren steeds verder achteruit gegaan en inmiddels vier ik kerst al een paar jaar alleen. Het is lastig om het algemene kerstidee dat je het samen hoort te vieren los te laten. De rest van het jaar ben ik ook alleen dus waarom zou het deze dagen zo’n punt moeten zijn? Daar probeer ik me maar op te focussen en bewust kleine geniet momentjes te creëeren. Ik zorg dat ik een fijn winters leesboek in huis heb, wat lekkers voor de maaltijden en voor bij de thee. En meestal kruip ik gewoon zoals alle dagen onder mn kleedje met een serie/film.
Mooi eerlijk verhaal.je eerste kerst alleen zal niet meevallen .ik zelf ben al jaren alleen .op kerstavond ben ik altijd alleen daar heb ik zelf voor gekozen ,dan gaat mijn telefoon uit en zet ik wat lekkers op tafel en kijk ik all you need is love .heerlijk ,dat doe ik al jaren zo.1e en 2e kerstdag ben ik dan bij vrienden of familie.
Goedemorgen Saskia
ook ik moet deze kerst voor het eerst doen op 3 januari 2026 is mijn man Hans 72 jaar plotseling overleden na 55 jaar getrouwd te zijn geweest en lief en leed hebben we altijd samen gedeeld we deden alles altijd samen nu na 55 jaar getrouwd zijn geweest weet ik het ook even niet meer en wat de toekomst mij ook mag brengen heb ook nog nooit alleen gewoon was 18 jaar toen we gingen trouwen en geen 1 dag spijt gehad zou het zo weer over doen met hem mis hem verschrikkelijk zo van huis uit van mijn ouders vandaan nu 71 jaar voor het eerst alleen ik probeer de draad van het leven op te pakken maar heb daar best moeite mee heb ook wel de kinderen en 4 hele lieve kleinzoons ze zijn er voor me maar net als jij ze komen allemaal met goede advies maar daar kan ik niks mee Wens je heel veel sterkte deze Kerst en Wens je voor de toekomst heel veel sterkte en gezondheid en geluk en wijsheid
30 jaar geleden stierf mijn vader volkomen onverwacht op 18 december. De kerstboom lag klaar om opgezet te worden echter nooit gebeurd. We waren één in ons verdriet. Kerst zou nooit meer hetzelfde zijn. De tweede kerst na zijn overlijden, was eigenlijk de eerste kerst zonder hem. In de loop van de jaren erna werd kerst weer als kerst vanouds. Verdriet slijt. En of de duvel er mee speelde , 20 jaar na overlijden van mijn vader, overleed mijn moeder op 20 december. Ondanks ons rauwe verdriet wisten we in onze familie dat kerst weer kerst zou worden. We missen ze altijd . Mooie herinneringen met heel fijne kerstfeesten en tradities van ons gezin …. Dat houden we altijd in ere!
Ook voor mij is het mijn eerste kerst alleen, mijn man is in februari na 45 jaar samen overleden, geen idee nog wat ik wil, en net als jij zit ik met ga ik op vakantie, doe ik hetzelfde als andere jaren maar alleen. Ik probeer los te laten te groeien en voor nu het maar op mijn af te laten komen. Wat wel vast staat ik ga wel mijn huis versieren hiervoor deed ik het voor ons nu doe ik het voor mezelf. Sterkte met uitvogelen en bedankt voor het delen van je gevoelens.
Blijf genieten en blijf je verwonderen van de kerstperiode. De ‘nieuwe’ tradities komen vanzelf! En die zullen dan ook weer goed gaan voelen! Succes
Mooi om te lezen ❤️ ik wens je (alvast) heel veel voorpret en een mooie kerst, op wat voor manier dan ook.
Hier is kerst dit jaar anders omdat wij eerder dit jaar ons tweede kindje hebben mogen verwelkomen. Dit jaar dus een energieke peuter en baby onder de kerstboom! We zijn dus weer even terug in de chaos van contant luiers verschonen, dutjes en nacht voedingen, plus een peuter die moet leren de aandacht te delen met zijn broertje, maar de momenten dat de baby naar z’n grote broer lacht, of de oudste z’n broertje per se nú een kusje wil geven, maken een hoop goed ❤️
Wat dapper dat je zo open en eerlijk bent hierin. Je hebt helemaal gelijk met wat je schrijft. Toen ik zelf 12 jaar geleden ging scheiden en ineens alleenstaande moeder was, was dat ook wennen. Maar ik heb vanaf de eerste kerst gedaan wat voor mij fijn voelde, het huis versierd, koekjes gebakken met mijn zoon en op de dagen zelf ook wel het verdriet toegelaten als dat er was. Gelukkig had en heb ik een lieve familie die voor mij klaar stonden en dat maakte het allemaal ook wel weer goed te doen en gaf mij een warm gevoel en dat is natuurlijk ook waar kerst om gaat.
Wat een mooie eerlijke blog. Hier is kerst veranderd toen onze eerste dochter werd geboren. Ik heb toen vooral gekeken naar wat wij als gezin nodig hadden en fijn vonden en niet meer doen wat andere willen/verwachten van ons. En zo zijn nieuwe tradities ontstaan en sommige oude weg gegaan.
Same, babe. 20 jaar samen, 13 getrouwd. Drie kinderen bij… En afgelopen kerst was nog “samen” omdat ik weggevlucht bij mijn tante zat. Dit jaar ook mijn eerste “alleen” (met 3 kleintjes die een feest verwachten).
Je moet gewoon… – nee hoor, geintje! 😉
En tis beter zo, je neemt zo’n besluit niet voor niks. Maar makkelijk is anders.
Goedemorgen
Je toont karakter
He waar een deur dicht gaat
gaat een raam weer open
Jouw kerst gaat hoe dan ook mooi en vredig worden
Warme groet
Miranda
Wat goed dat je dit deelt… Het enthousiasme dat ik tussen de lijnen lees, geeft me moed. Na 22 jaar kwam mijn relatie vorig jaar ten einde en sinds dit jaar zijn we gescheiden. Vorige keer verziekte mijn ex de feestdagen en ik had (heb?) er dit jaar totaal geen zin in. Geen feesten met vrienden en qua familie is er enkel een zus. Door dit te lezen, denk ik er misschien een tikje anders over, al zal het nog steeds moeten groeien.
Ik begrijp jou heel goed. Meerdere keren had ik het meegemaakt. Uit respect voor anderen share ik het niet. Heb er met de mooiste feestdagen van het jaar erg moeilijk mee. Het is niet fijn dat het schrijven van kaarten er altijd één naam op staat. Alles moet men alleen doen. Bij de slager als ik vlees van een half pond wil kopen krijg ik voor 2 personen. Ik zeg haal de helft er vanaf ik ben alleen en heb zoveel niet nodig. Ik moet het anders wel betalen. Dat vertik ik Ik ben alleen dus wil het voor 1 persoon. Hun denk goed voor de kassa.
Heel veel sterke en een fijne dag
Met bewondering je persoonlijke verhaal gelezen. Dank voor het delen.
Ik wens je een jaar vol van experimenten toe om te kunnen ontdekken waar jij je goed in voelt en blij van wordt. Liefs Selma
Ook ik ben gescheiden en bleef alleen over en als ik dan op de fiets stappte om boodschappen te doen in een dorp verder, omdat er in ons dorp geen winkels waren en ik fietste dan langs een boerderij en ik werd gedag gezegd, dan voelde dit heel goed. Mijn eerste kerst alleen heb ik in voormalig Joegoslavië gevierd, iets wat ik nog nooit had gedaan en ik heb toch weer een aantal mensen leren kennen. Nu ben ik al weer heel wat jaren getrouwd en mijn man houdt niet van kerst. Toch staat er bij ons ieder jaar een kerstboom, omdat ik niet zonder wil en liggen er cadeautjes onder de boom. Deze zijn niet alleen voor mijn gezin, maar ook voor de familieleden die anders alleen waren met kerst. Dit is iets wat wij niet willen en natuurlijk eten ze hier dan ook en dan doen we nog gezellig een spelletje. Dit is een proces van jaren geweest waar ik doorheen moest, maar ik probeer er wel iets van te maken. Saskia leef bij de dag en sterkte
Hallo Saskia,
Wat een mooie blog en wat maak je een mooie (en pijnlijke) reis in je blog … het leest voor mij dat je een proces doormaakt en het op een rijtje zet … ik wens je toe dat je fijne nieuwe tradities ontdekt en ervan geniet ❤️
Na 52 woelige jaren (in contact en band met mijn moeder) heb ik sinds deze maand geen ouders meer. Door jouw blog besefte ik dat ineens.. de afgelopen jaren konden ze niet goed meer voor zich zelf zorgen en zorgde ik voor kleine kersttadities die hun gewend waren, dat ze die konden herbeleven. Dat was fijn omdat het ook mijn tradities als kind was. Nostalgie, daar ben ik heel erg van en misschien nu nog wel meer of anders. Dat ga ik ontdekken en sta ik bij stil dankzij jouw blog.
Respect voor deze blog! Ik sluit me aan bij de vorige positieve reacties en wens je een kerst waar je ondanks je verdriet met een erg fijn gevoel op terug kan kijken.
Saskia, je bent een topper! Je doet het nog steeds superleuk met je vlogs, dansjes , verhalen. Ik geniet daar zó van elke keer. En ik vind óók de tijd tot kerst leuker dan de dagen zelf maar goed…. Ik wens je een hele mooie tijd, zal niet meevallen af en toe maar jij komt er wel! X
Ik ben 2x gescheiden. Met kinderen. 1e Was een huwelijk met mijn jeugdliefde en 2e was een geregistreerd partnerschap. Exact hetzelfde, maar toch een ander gevoel. Maar wel ook kinderen. De scheidingen waren volledig mijn keuze. Waar mijn kinderen wel achter stonden en staan. Elke scheiding kocht ik nieuwe kerstversieringen Ik ging er vanuit, dat ik een ramp was om een serieuze relatie mee te hebben. Ik ben niet snel bang en laat niet over mij heen lopen. Misschien wel een beetje te…? Het zal aan mij liggen. Dan maar niet, ook goed. Maar toen…Och jee toen kwam tóch mijn 3e man. Waar ik trouwens nog steeds gelukkig mee ben en de kinderen idem. Die arme man was verschrikkelijk allergisch voor mijn echte kerstboom. Werd er erg ziek van. Uit liefde voor hem, kocht ik het 2e jaar (toen hadden we door dat het door de boom kwam), terwijl ik de mooie echte kerstboom al versierd had, een kerstboom. Ik. IK!! Mijn traditie van de boom uitzoeken op 6 december gooide ik overboord. Waar ik zoveel herinneringen aan had. Van kinds af aan. De versieringen gingen in de nieuwe kerstboom. De kleuren werden ook weer anders. Inmiddels is er zelfs een 2e kunstboom bij gekomen, weer nieuwe versiering er in. Alles verandert en soms blijft iets hetzelfde. Het is allemaal goed. Dit wordt mijn tweede kerst zonder mijn ouders. Mijn moeder al 18 jaar niet meer. Mijn vader is vorig jaar ook overleden. Maand voor kerst. Hoewel hij niets er mee wilde doen, ging ik natuurlijk altijd even langs. Toch altijd beetje zorgen maken. De eerste kerst, vorig jaar, dat dit niet meer hoefde, was eigenlijk een fijne rust. Klinkt onaardig? Zo bedoel ik het niet. Het was namelijk echt goed, dat hij zich er niet meer doorheen hoefde te wurmen. Zo zijn er meer andere kerstdagen geweest en zo zullen die ook nog volgen. Ik sta er niet bij stil, behalve als ik jouw verhaal lees en mij bedenk:”Ah ja..had ik ook toen ja!” Soort trip door memorylane. Het komt, zoals het komt. Maar uiteindelijk lukt het ook wel weer.
Mooi geschreven Saskia, met zoveel ruimte voor alle emoties, voor afscheid en ontdekken maar vooral vol vertrouwen. Vertrouwen in jezelf. En wauw Sas, dat geeft me kippenvel. Ik ben niet bekend met een dergelijke situatie maar ik zou anders echt hartstikke veel aan je blog gehad hebben, dat weet ik zeker!
Ik wens je een mooie kerst met fijne mensen en gezellige momenten, of je nu alleen bent of in gezelschap.
Rockin’ around the Christmas tree… ik zie je alweer dansen (ik word heel blij van jouw dansfilmpjes).
Heel veel liefs, Nien x
Wauw.. Ik ben er stil van. Hulde voor jou ♡ Na ruim 7 jaar trouw volgen kan ik oprecht zeggen dat ik mee leef. En ik begrijp wat je hier zegt. Meer dan je denkt. Je kan zo trots zijn op jezelf en dat is misschien gauw gezegd maar ik hoop dat je soms ook je momenten kan pakken om dat ook bewust te beseffen. Ik ben inmiddels 36 en kan dat pas sinds kort. Zo te lezen doe je dat al fantastisch. Ik wens je 1 van de meest magische kerst periode ooit ♡ proost op bijzondere en sterke vrouwen!
Liefs,
Tessa ♡
Lieve Saskia, heel dapper dat je zo open bent over deze heel moeilijke tijd voor jou. Ik weet zeker dat we meet heel veel lezeressen en lezers best wel opgekeken hebben van dit bericht. Jouw posts, blogs en filmpjes zijn natuurlijk geweldig qua informatie over Kerstmis, maar daarnaast ook nog eens heel persoonlijk, die spontane, vrolijke Saskia, helemaal weg van alles wat met Kerstmis te maken heeft. Ik wens je heel veel sterkte toe de komende tijd en bewonder je moed en doorzettingsvermogen. En: we staan met een heleboel mensen pal achter jou!
Je stelt jezelf zo kwetsbaar op.
Dit helpt zoveel mensen in een vergelijkbare episode van hun leven.
Ook laat het mensen realiseren dat ze moeten genieten van het heden.
Ik wens je een heel mooi kerstseizoen 2026,
Ik blijf je zoals ik al jaren doe volgen en ben net zo nieuwsgierig wat gaat komen in de toekomst .
Lieve Saskia,
Wat een mooie en kwetsbare blog ❤️
Dankjewel voor het delen.
Ik wens je veel plezier bij het uitzoeken hoe je jouw eerste single bells kerst wilt gaan vormgeven. Heel benieuwd hoe dat voor je zal zijn en ik vind het heel dapper en mooi dat je ons daarin meeneemt. Dikke knuffel
Ik heb zelf ook een verhaal waardoor mijn kerst sinds een paar jaar anders loopt dan normaal het geval was. Maar ik merk dat ik dat verhaal niet (meer) wil delen. We hebben een nieuwe vorm gevonden en eigen tradities gemaakt in ons gezin. Daar ben ik heel blij mee. Kerst is voor mij een nostalgische tijd. Ik word er altijd kinderlijk blij van en ik ben heel blij dat ik dat nooit ben kwijt geraakt. Mijn psychische gezondheid kent ups en downs en kerst heeft altijd een helende (uit)werking gehad op mij op dat vlak.
15 jaar geleden leerde ik de liefde van mijn leven kennen. Ik woonde toen nog in een apartementje zo klein, dat een mini kerstboompje mijn thuis deed verlichten. We zijn redelijk snel gaan samenwonen in een mooi ruim huis. Bij het bezichtigen was ook mijn eerste gedachte “waar kan de boom staan”. Mijn moeder is altijd enorm kerstgekkie geweest ( nog steeds) maar ik was een tíkkie erger, en kon nu los!
Ik haalde zoveel plezier uit het decoreren van ons huis, en de boom. Trots op het resultaat, en op zijn reactie. We kregen tradities. Kerstavond was voor ons samen. Kerstdinertje maken samen, met het gebruiken van de bbq. Kerstmuziek aan en samen bouwen aan kerstsurprises die wij 2de kerstdag aan ons kerstlootje gaven bij mijn ouders thuis. 1ste kerstdag waren wij altijd bij zijn familie. Na 12 jaar samen te hebben gewoond, zette hij mij eruit. Uit het niets, werd ik gedumpt. Maar heb mij laten overtuigen tot latten. Ik heb toen een jaar bij mijn ouders moeten wonen, wegens te weinig woonjaren. Vervolgens kwam ik in een tinyhouse voor 4 jaar terecht. En nu zit ik in mijn eigen huis sinds een jaar. Met àlle ruimte voor de kerstboom , twéé zelfs! De relatie is helemaal verbroken. Ik vecht tegen patronen en mezelf wegens een narcistische ex die jarenlang is vreemdgegaan. De eerste keer dat ik de boom opzette, voelde verdrietig aan. Had er ook weinig zin in. Waar doe ik het voor? Ik werd verdrietig van mijn eigen gedachtes, voelde mij alleen. Dat heeft een paar dagen zo geduurd, met een boom die half af was. En toen dacht ik bij mijzelf “je bent Gék op kerst, waarom laat je jou dit afpakken!” kerstmuziek aan en gaan met die banaan! Ik had mijn ouders uitgenodigd 1ste kerstdag, voor een diner bij mij thuis. Mijn bestie en ik hielden een complete 3de kerstdag samen, met cadeautjes, spelletjes en hapjes. En ook met mijn nicht, een middagje kerstbrunch. Het word zachter, de pijn, het verdriet en het gemis. Door afleiding en nieuwe herrinneringen. Door de liefde en warmte van de mensen om mij heen. En dit jaar kan ik niet wáchten om mijn boom te zetten.
Dank voor het delen Saskia
Ik vind je heel dapper!
Liefs Coby
Hoi Saskia,
Wat mooi geschreven en ook van andere mensen las ik prachtige verhalen. Dank jullie wel voor het delen.
Van huis uit ging ik in mijn jeugd altijd in oktober met mijn moeder en oma wat kerstshows af, ik vond dat heerlijk. Mijn moeder maakte het altijd gezellig thuis en met zijn 3en genoten we er altijd van, het zij als gezin, het zij met meer familie. Toen ik zo’n 20 jaar geleden op mijzelf ging wonen vond ik dat wennen, voor het eerst meer dingen met kerst alleen. Toen ik er net aan gewend was ging ik samenwonen. Weer wennen dus.
Deze keer was het een beetje aanpassen. Wij deden ons altijd leuk/netjes aankleden, mijn vriend inmiddels mijn man zat het liefste in zijn joggingbroek en deed niks aan cadeautjes
Het jaar dat we een eigen huis kochten konden we geen eigen boom neerzetten, want we woonden door de verbouwing tijdelijk bij onze ouders. Dus het jaar er na dachten we we zetten hem 21 november al op. Tegen de tijd dat het kerst was, waren we de boom super zat
Inmiddels hebben we 2 jonge kinderen en gaat de boom steevast 6 december op en ik kijk er nu al naar uit. Tradities blijven veranderen en soms is dat ook heel mooi.
Liefs Daphne
Wat dapper dat je je verhaal deelt. Toen mijn man in januari 2023 overleed had ik nog geen idee hoe we kerst zouden gaan vieren. Toen ik hem leerde kennen begon ik kerst net weer leuk te vinden. Gelukkig heb ik met hem daar 12 jaar van kunnen genieten. Midden in de zomer van datzelfde jaar besloot ik dat ik geen kerst wilde vieren, maar met de kinderen op wintersport. Hij vond winter verschrikkelijk en wintersport zonde van het geld, terwijl ik precies het tegenovergestelde vond. We maakten op die manier van een voor ons verschrikkelijke tijd een andere ervaring en herinnering. We hebben die eerste kerst een fantastische tijd gehad en dit jaar gaan we voor de 4de keer op wintersport. We kijken er nu al naar uit. Overigens vind ik de voorpret en het versieren voor kerst wel heel erg leuk, maar niet het verplicht geijkte gedoe.